My Weblog: istanbul elektrikci kutahya web tasarim umraniye elektrikci uskudarda elektrikci umraniyede elektrikci kentsel donusum Acil elektrikci kadikoy elektrikci kagithane elektrikci beylikduzu elektrikci seyrantepe elektrikci alibeykoy elektrikci uskudar elektrikci umraniye elektrikci istanbul su tesisat tamiri sisli kombi tamiri sisli cilingirci cekmekoy elektrikci uskudar kornis montaj umraniye kornis montaj atasehir elektrikci beykoz elektrikci

Jelenia Góra

Zapraszamy do krótkiego spaceru po Jeleniej Górze.

Cieplice Zdrój

Historia Cieplic rozpoczyna się już w XIII wieku i od zawsze kojarzone były ze źródłami termalnymi. Przez wieki były one oddzielną miejscowością i dopiero ćwierć wieku emu zostały włączone w granice administracyjne Jeleniej Góry. Długi czas w swej histori Cieplice należały do rodziny Schaffgotschów, którzy wraz z przybyłymi tu cystersami od XVI wieku prowadzili tu działalność uzdrowiskową. Lata świetności Cieplic to przede wszystkim przełom XVIII i XIX wieku kiedy do uzdrowiska przybywali znamienici goście: literaci Karl von Holtei i E.T.A. Hoffmann czy malarz Caspar David Friedrich, Wincenty  Pol i Kornel Ujejski. Tuż przed rozpoczęciem II wojny światowej Cieplice otrzymały nawet prawa miejskie. Lata powojenne to stopniowe pomniejszanie znaczenia Cieplic aż do wchłonięcia go w 1975 roku przez Jelenią Górę. Przyszłość jak i przeszłość Cieplic nierozerwalnie związana jest ze źródłami termalnymi i działalnością uzdrowiskową.

Kościół św. Erazma i Pankracego

Kościół św. Erazma i Pankracego jest najstarszą świątynią w mieście, powstała w 1552 roku. Wewnątrz świątyni uwagę przyciąga potężny 22 metrowy ołtarz oraz bogato zdobione organy. Powstanie kościoła, jak głosi legenda, związana jest z osobą Bolesława Krzywoustego. W tym miejscu stał prawdopodobnie drewniany sięgający legendarnej daty 1108 roku kościółek.

Kościół Garnizonowy

Kościół Garnizonowy w Jeleniej Górze powstał w latach 1709 – 1718. Świątynia ta miała być reprezentacyjną budowlą sakralną, a jej architektem był Marcin Frantz. Została zbudowana w stylu barokowym na planie równoramiennego krzyża greckiego. Jest to budowla znacznych rozmiarów, gdyż jej długość wynosi 74 metry, a wysokość od posadzki po krzyż na kopule to 57 metrów.
Sklepienie kościoła ozdobione jest przepięknymi malowidłami w stylu późnego baroku. Ich autorami są Johann Hoffmann z Głogowa i Feliks Antoni Scheffler z Pragi. Dzieła ukazują zmartwychwstanie Chrystusa, wniebowstąpienie, adoracja Trójcy Świętej, wizerunki Ewangelistów,
postacie Apostołów.
Jako jeden z niewielu kościołów na świecie posiada organy umieszczone za ołtarzem a nie nad wejściem głównym. Są to wspaniałe 76 – głosowe barokowe organy o przepięknym brzmieniu.

Brama Wojanowska i Baszta Wojanowska

Brama Wojanowska i Baszta Wojanowska to pozostałości średniowiecznego kompleksu obronnego strzegącego drogi do Wojanowa. W 1480 roku doszło do tragicznego w skutkach wypadku. Pod wpływem silnego wiatru wieża przewróciła się i zginęło wówczas pięć osób. Niezwłocznie została odbudowana i wzbogacona o zegar i kopułę z latarnią, co zostało zachowane po dziś dzień. Brama Wojanowska niegdyś znajdowała się u wylotu obecnej ulicy Konopnickiej. W 1755 roku została wyburzona. Rok później w jej miejsce postawiono barokową bramę spełniającą funkcję porządkowo – rogatkową. Umieszczono na niej herb pruski, śląski, miejski oraz inskrypcję. W 1869 roku bramę rozebrano i przeniesiono do koszar przy ulicy Obrońców Pokoju. W 1998 roku wykonano renowację bramy i wówczas wróciła ona na dawne miejsce.

Pałac Schaffgotschów

Pierwsza budowla wzniesiona w tym miejscu została zbudowana w 1687 roku. W roku 1717 uległa zniszczeniu na skutek pożaru. Po pewnym czasie ten obiekt także uległ spaleniu. Dopiero w latach 1784 – 1788 zbudowano przepiękną, późnobarokową rezydencję rodziny Schaffgotschów. Projektantem tego monumentalnego pałacu był Jan Jerzy Rudolf. Front pałacu zdobią herby z piastowskimi orłami. Jest to obiekt trójkondygnacyjny z użytkowym poddaszem, podpiwniczony, nakryty dachem spadowym.Wnętrze pałacu do dnia dzisiejszego zachowało wiele oryginalnych elementów wyposażenia i dekoracji. Do 1945 roku pałac spełniał funkcje mieszkalne ale także znajdowały się w nim rodzinne zbiory Schaffgotschów. W stanie nienaruszonym pałac przetrwał II Wojnę Światową. W 1945 roku pierwszymi lokatorami pałacu zostali żołnierze Armii Krajowej. Wówczas zniszczeniu uległo wiele zabytkowych mebli, obrazów i cennych przedmiotów. Uciekający Niemcy ukryli w pałacu skrzynie z dziełami sztuki zrabowanymi w Polsce. Część z nich udało się uratować. W pałacu urządzono szpital polowy dla sowieckich żołnieży zarażonych chorobami wenerycznymi. Funkcjonował on do 1947 roku.
Pod koniec lat czterdziestych w pałacu urządzono „Dom wypoczynkowy dla Kancelarii Rady Państwa” pod nadzorem prof. Marcina Bukowskiego. Pałac funkcjonował jako dom wypoczynkowy w latach 1949 – 1952, jednakże Kancelaria Rady Państwa nigdy go nie przejęła a od 5 czerwca 1953 roku gospodarzem rezydencji rodziny Schaffgotschów był Związek Harcerstwa Polskiego. W latach pięćdziesiątych ostatecznie rozgrabiono pałac. W czasie działalności harcerzy prowadzono kursy i szkolenia ala także prace remontowe.
W 1975 roku w pałacu przy Placu Piastowskim otworzono Filię Politechniki Wrocławskiej. Wówczas zaadaptowano budynek do celów dydaktycznych. Nauka miała tu rozpocząć się dopiero w 1976 roku na dwóch pierwszych wydziałach – mechanicznym i elektrycznym.
Obecnie rezydencja rodziny Schaffgotschów zdobi swym urokiem Plac Piastowski w Cieplicach. Przeprowadzony remont budynku, nawierzchni placu oraz oświetlenia terenu wydobył z pałacu jego dawne piękno.

Zamek Chojnik

Zamek Chojnik położony jest na wysokiej, skalistej górze w malowniczej okolicy Sobieszowa. Posiada on nieregularną budowę powstałą na skutek stopniowej rozbudowy (zarówno z XIV jak i XVII wieku). Dlatego też ma kilka linii murów, które musiały na nowo otaczać dołączony do założenia zamkowego teren. Ruiny zamku są dobrze zachowane i pozwalają na odczytanie funkcji poszczególnych części budowli. Cały obiekt jest udostępniony do zwiedzania a gości przy wejściu wita para rycerska. Na dziedzińcu stoi oryginalny pręgierz z XVI wieku, można postrzelać z kuszy, zrobić zdjęcie w stroju rycerskim a także kupić wykonywany na miejscu denar Jagiełły. Warto zwiedzić także wysoką wierzę, gdyż z rozpościera się z niej niesamowity widok na okolicę. W chwili obecnej na zamku znajduje sie schronisko turystyczne.
Zamek został wzniesiony przez księcia świdnicko – jaworskiego Bolka II Małego w XIV wieku. Miał on chronić nowo zdobytych terenów przy granicy z Czechami. Przed jego powstaniem mieścił się tu drewniany dwór obronny, wykorzystywany do celów myśliwskich. Został wybudowany najprawdopodobniej za sprawą Bolka I Surowego.
Z historią zamku związana jest legenda o pięknej Kunegundzie z bogatego rycerskiego rodu, zamieszkałej na tym zamku. Była ona bardzo kapryśna i rozpuszczona. Wielu rycerzy starało się o jej rękę, ale Kunegunda postanowiła,że odda rękę temu, któremu uda się w pełnym rynsztunku objechać zamek konno dookoła. Zadanie to było jednak niemożliwe do wykonania, ponieważ znajdowały się tam bardzo strome skały i wielu rycerzy zginęło spadając w przepaść. Pewnego dnia pojawił się na zamku młody rycerz, który od razu spodobał się Kunegundzie i dla niego gotowa była zrezygnować ze swojego warunku. Jednakże odważny rycerz postanowił spróbować objechać zamek. Kapryśna Kunegunda wraz ze swym dworem z trwogą oczekiwali na straszliwy koniec. Ku zdumieniu wszystkich śmiałkowi udało się wyjść zwycięsko z tej próby. Tłum wiwatował a szczęśliwa Kunegundo pobiegła rzucić się rycerzowi na szyję. Śmiałek tylko odsunął się i rzekł, że nie chce za żonę tak okrutnej panny, przez którą zginęło wielu odważnych ludzi. Po tych słowach rycerz odjechał a Kunegunda zrozumiała swoje złe postępowanie. Dręczące sumienie nie dawał jej spokoju i pewnego dnia rzuciła sie w przepaść z wysokiej wierzy.

Jagniątków

Jagniątków (do 1945 niem. Agnetendorf) – dzielnica Jeleniej Góry, do lat 70. XX wieku wieś; od połowy XIX w. popularna miejscowość letniskowa i zimowiskowa. Zabudowa Jagniątkowa jest typowa dla podgórskich pensjonatów. Jagniątków założyli w 1650 czescy protestanci, którzy uchodząc przed prześladowaniami religijnymi przenieśli się na śląską stronę Karkonoszy. Zajmowali się chałupniczo tkactwem, a później również szlifowaniem szkła. Od 1907 aż do śmierci w 1946 mieszkał tu niemiecki noblista w dziedzinie literatury, Gerhart Hauptmann; w jego domu urządzono Muzeum Miejskie. Przez rok po wojnie Agnetendorf nazywał się Agnieszków, ale w roku 1946 zdecydowano zmienić nazwę na obecną (po łacinie agnes oznacza „jagnię”).Jagniątków jest doskonałym miejscem wypadowym w Karkonosze. Prowadzi stąd wiele szlaków pieszych jak i rowerowych. Mimo, iż to najwyżej położona dzielnica Jeleniej Góry, posiada bardzo dobrą komunikację autobusową z centrum.